Decentralisaties: Gemeenten zoeken houvast in ICT oplossingen

Sleutel woorden als zelfredzaamheid, dienstverlening dichtbij de burger en eigen kracht zie ik dagelijks voorbij komen. Interessante begrippen, maar hoe geef je daar invulling aan? Dagelijks kom ik bij gemeenten over de vloer en constateer ik dat zij er mee worstelen om deze begrippen verder invulling te geven. Dit is niet vreemd, want hun takenpakket is volledig nieuw en het kabinet heeft de plannen mbt de decentralisaties nog niet definitief vastgesteld. Wat nu?

Meer doen met minder geld. Dat is waar gemeenten en lokale samenwerkingspartners de komende periode voor staan. Overheveling van de jeugdzorg, AWBZ en de uitvoering van de participatie wet. Meer taken en verantwoordelijkheden, met minder geld die daarom een nieuwe aanpak vragen.

Gemeenten zoeken houvast in ICT oplossingen. ICT/informatievoorziening klinkt concreet en wordt als zeer belangrijk gezien bij het goed inregelen van de decentralisaties. Want meer taken zijn meer ketenpartners en vraagt om regievoering vanuit de gemeente. Regievoering op individuele burgers, gezinnen, producten en diensten, maar ook op geld.

Ik zie informatievoorziening en slimme informatie deling als een belangrijke sleutel bij het goed inregelen van de decentralisaties. Maar hoe kun jij als informatiemanager tot juiste informatie voorziening komen als de WAT vraag (‘Wat komt er exact op ons af?’ en ‘Wat wil de landelijke en lokale overheid bereiken met de decentralisaties?’) nog niet is beantwoord.

Het VISD rapport van KINGGemeenten heeft uitstekend op hoofdlijnen beschreven welke informatie voorziening nodig is in het sociaal domein om, de nader te definiëren regie taak, goed invulling te geven. Gemeenten starten nu gesprekken op met leveranciers en gaan op zoek naar de ICT die ontbreekt. Is dat wel zo verstandig als de werkwijze nog niet scherp is? Wat gaan wij doen voor burgers met geestelijke beperkingen, gedeeltelijk arbeidsongeschikte en zorg problematiek? Die vraag zal eerst beantwoord moeten worden alvorens je de juiste ICT keuzes kunt maken.

Maar gemeenten moeten wel verder en zeker niet stil blijven staan. Wachten totdat die vraag beantwoord is, is ook zeker niet verstandig want dan ben je te laat. Als gemeenten heb je straks wel de totale verantwoordelijkheid voor het sociaal maatschappelijk domein.

Mijn advies is begin alvast en ga uit van alle oplossingen en kennis die al in huis is. Gebruik en configureer bestaande ICT componenten op een snelle en goedkope wijze en ga het beproeven.

Start kleine pilot trajecten op. Zoals bijvoorbeeld rond de wijkaanpak. Beproef een manier van werken en ondersteun die met de reeds beschikbare of tijdelijk beschikbare ICT. Gedurende de pilot probeer je de WAT vraag te beantwoorden. Dan wordt de behoefte aan informatie voorziening ook steeds concreter.

Om bovenstaande te bereiken is het verstandig met leveranciers te werken die flexibel zijn, gedurende een pilot tijdelijk de ICT  willen leveren en ook op inhoud kunnen participeren in het traject. Inhoud en ICT trekken gezamenlijk op tijdens de proefperiode. Gedurende de pilot wordt de WAT vraag beantwoord en de wensen voor de juiste informatie voorziening gedefinieerd. Proces en bijbehorende informatie voorziening ontwikkelen gezamenlijk door.

Dan heb je een visie waar het heen moet en kun je investeringen doen voor de langere termijn. Na afloop kan de werkwijze breed worden uitgerold en de ICT (indien nodig) worden aangeschaft/aanbesteed.

Blog door Ramon Tromp, Lost Lemon

 

U bent hier